ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος!!!!!!!!!!

Το Economist κατονομάζει τους εβραίους τραπεζίτες που κατέχουν το παγκόσμιο χρέος...

Economist - Η ανθρωπότητα χρωστάει στους Εβραίους τραπεζίτες 50 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε 2 χρόνια! 

Ένα εξόχως ενδιαφέρον θέμα επανέφερε στο φως της δημοσιότητας το Economist. Και το "ενδιαφέρον" έγκειται στην από το 1996 τηλεοπτική (και διαδικτυακή) αποκάλυψη του παγκόσμιου ελέγχου που ασκείται από μεγάλους τραπεζίτες, οι οποίοι έχουν ένα κοινό γνώρισμα: είναι εβραίοι.

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τους ακριβείς λόγους που το Economist επανέφερε το συγκεκριμένο θέμα πιθανότατα λόγω του τεράστιου αμερικανικού χρέους, αλλά από όλους γίνεται απολύτως κατανοητό πως όταν μεταδίδεται αυτή ακριβώς η είδηση από ένα παγκόσμιας εμβέλειας ειδησεογραφικό μέσο, τότε κάποιοι ενδεχομένως "ποντάρουν" στην οργή των λαών και ίσως επιδιώκουν την έκφραση αυτής της οργής την οποία προφανώς μπορούν να καθοδηγήσουν μέσω των "εργαλείων" που διαθέτουν.
Το πλέον παράδοξο, όμως, είναι πως το βίντεο που επικαλείται το Economist έχει "προβλήματα" στο διαδίκτυο, σε όλες τις εκδόσεις του... Τυχαίο γεγονός ή κάποιοι ένιωσαν πανικό από αυτή καθεαυτή την είδηση, αφού το χρέος αυξάνεται κατά 44 χιλιάδες δολάρια ανά δευτερόλεπτο;

Τους τελευταίους μήνες γίνονται συζητήσεις σε όλα σχεδόν τα Eλληνικά και ξένα ΜΜΕ για την οικονομική κρίση και τα χρέη κάθε χώρας. Πολλοί απο εμάς ακούμε καθημερινά τον όρο "αγορές".
Σε αυτές τις αγορές σύμφωνα τους "κορυφαίους" οικονομολόγους χρωστάνε λίγο πολύ όλα τα κράτη. Κανείς τους όμως δεν τολμάει να πεί δημόσια απο ποιούς αποτελούνται αυτές οι "αγορές".

Όλοι οι οικονομολόγοι σταματούν την ανάλυση τους σχετικά με το ποιοι μας δανείζουν στην λέξη "αγορές". Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι όλες οι "μεγάλες" δυνάμεις (ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία κτλ) χρωστούν τρισεκατομμύρια. Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες στο ρολόι του παγκόσμιου χρέους του "Economist".

Κάποιοι λοιπόν έχουν υποθηκεύσει μέσω δανείων την ανθρωπότητα και προσπαθούν να την υποδουλώσουν φέρνοντας την Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Αυτή τη στιγμή τα σχέδιά τους βρίσκονται σε τελικό στάδιο, το οποίο περιλαμβάνει την απαξίωση στα μάτια των ανθρώπων, των απανταχού εθνικών κυβερνήσεων.

Οι τραπεζίτες στους οποίους χρωστάει η ανθρωπότητα είναι γνωστοί σε κύκλους οικονομολόγων και έχουμε δημοσιεύσει τα ονόματα στο παρελθόν.

Δείτε τα ξανά:

• Rothschilds of London
• Lazar Brothers of Paris
• Israel Moses Seif of Italy
• Warburg Bros of Hamburg
• Lehman Brothers of New York
• Kuhn Loeb of New York
• Chase Manhattan of New York(Morgan)
• Goldman Sachs of New York

Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί οι Διεθνείς Τραπεζίτες;
Είναι όλοι τους Εβραίοι στην καταγωγή.
Γι αυτό κανείς οικονομολόγος δεν τολμά να πει ποιοί αποτελούν στην πραγματικότητα τις αγορές.
Για να μην ξεσηκωθούν οι λαοί εναντίον τους μόλις καταλάβουν το βρώμικο παιχνίδι που έχουν παίξει εις βάρος της ανθρωπότητας.

Δείτε και διαδώστε το ντοκιμαντέρ που τους ξεσκεπάζει! Το Money Masters μιλάει για το πως οι κεντρικοί τραπεζίτες μας οδηγούν στην παγκόσμια κυβέρνησή τους! Από το 1996 υπάρχει το ντοκιμαντέρ, που μετά τη δημοσίευση του "Economist" δεν λειτουργεί... για "τεχνικούς λόγους"!

ΑΛΗΘΕΙΕΣ και ΨΕΜΑΤΑ για την δραχμή…

Τι θα γίνει έτσι και επιστρέψουμε στη δραχμή; Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ, ή θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή.


Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν αποκτήσουμε το ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, οι Έλληνες πριν το ευρώ κατοικούσαν στις σπηλιές και στα δέντρα, φορούσαν δέρματα, ζεσταίνονταν με κοπριές και έτρωγαν κουκουνάρια. Μιας και ποιος...
δεχόταν τότε την ξεφτιλισμένη πληθωριστική δραχμούλα;

Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία επιβίωνε – με όλα τα προβλήματά της – πολύ καλύτερα…εκτός ευρώ παρά με το «ισχυρό ευρώ». Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

– Τα εξωτερικά ελλείμματα της χώρας ποτέ δεν έφτασαν στα ύψη που βρέθηκαν επί ευρώ. Μάλλον ήταν αδιάφορο σ’ όλους όσοι εμπορεύονταν με την χώρα η κατάσταση της δραχμούλας. Οι εξωτερικές σχέσεις της χώρας ήταν σαφώς πιο εκτεταμένες και πιο πολύπλευρες απ’ ότι σήμερα που 3 χώρες ελέγχουν ουσιαστικά το εξωτερικό εμπόριό της.

– Παρά τον πληθωρισμό και τις διαρκείς υποτιμήσεις οι εξωτερικοί όροι εμπορίου της χώρας ήταν πολύ καλύτεροι απ’ ότι την δεκαετία του ευρώ. Το ίδιο και η εσωτερική αγοραστική δύναμη της οικονομίας.

– Χάρις στη δραχμούλα το χρέος ήταν απολύτως διαχειρίσιμο και παρά την εκτίναξή του επί Μητσοτάκη και Σημίτη δεν μας οδήγησε σε χρεοκοπία. Κι ούτε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στη σημερινή χρεοκοπία, όσο διατηρούσαμε τη δραχμή.

Αυτά είναι τα γεγονότα. Να θυμίσουμε μόνο ότι από την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου επί Μαρκεζίνη (1954), το εθνικό νόμισμα έχασε πάνω από 10 φορές την αξία του έως ότου μπήκαμε στο ευρώ. Στην μεταπολίτευση χάρις στις τρεις επίσημες υποτιμήσεις και την τακτική της διολίσθησης, η δραχμή έχασε το 90% της αξίας της. Καταστράφηκε η οικονομία; Μήπως χρεοκόπησε και δεν το γνωρίζουμε; Χάθηκαν οι καταθέσεις; Εξαφανίστηκε το νόμισμα; Κατέρρευσαν οι εξωτερικές οικονομικές δοσοληψίες; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Γιατί άραγε;

Επιπλέον, μήπως χρεοκόπησε ποτέ η Ελλάδα λόγω εθνικού νομίσματος; Ποτέ! Το 1893 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω υπερδανεισμού σε χρυσό φράγκο, λόγω της ένταξης στην νομισματική Λατινική Ένωση, η οποία διαφημίστηκε και τότε ως ιδανική για φτηνά δάνεια προς το δημόσιο.

Το 1932 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω χρυσής δραχμής και υπερδανεισμού σε χρυσές λίρες, μιας και τότε ανήκε στην νομισματική ένωση της χρυσής λίρας στερλίνας.

Η επινόηση του ευρώ

Ορισμένοι λένε ότι μπορεί η είσοδος στο ευρώ να ήταν λάθος, αλλά τώρα που μπήκαμε η έξοδος θα ήταν καταστροφή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από κάτι τέτοιο. Το ευρώ αποτελεί μια χρηματοπιστωτική επινόηση που δεν βασίζεται, ούτε απηχεί την πραγματική οικονομία ακόμη και σε επίπεδο ευρωζώνης.

Η σταθερότητα του ευρώ εξαρτάται όχι από την πραγματική δυναμική της οικονομίας, αλλά από συγκεκριμένες αξιωματικές πολιτικές παραδοχές, από ορισμένες υποθέσεις εργασίας: (1) Σταθερή νομισματική κυκλοφορία, που δεν επιτρέπει την έκδοση πρόσθετου νομίσματος. (2) Χαμηλά επίπεδα χρέους και κρατικών ελλειμμάτων. (3) Συντονισμός οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Η οικονομία όμως δεν κινείται με βάση πολιτικές παραδοχές και μάλιστα αξιωματικού χαρακτήρα, αλλά με βάση την αντικειμενική κατάσταση των συναλλαγών και της παραγωγής στην πραγματική οικονομία. Κι αυτή η κατάσταση είναι πάντα κυμαινόμενη σε τέτοιον βαθμό που καμιά σταθερά δεν μπορεί να λειτουργήσει. Όταν μια οικονομία είναι διαρκώς ελλειμματική στο επίπεδο της παραγωγής και των συναλλαγών, όσο κι αν προσπαθεί είναι αδύνατο να τηρήσει τις όποιες παραδοχές και αξιώματα. Ότι κι αν κάνει.

Έτσι και με το ευρώ. Ένα νόμισμα που βασίζεται σε εξωπραγματικά αξιώματα δεν μπορεί να διασωθεί ενισχύοντας τις υποθέσεις εργασίας πάνω στις οποίες στηρίχθηκε. Είναι αδύνατον. Όσο ενισχύονται οι αξιωματικές πολιτικές παραδοχές σε βάρος της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας, τόσο περισσότερο θα σπέρνει την χρεοκοπία, την καταστροφή και την ισοπέδωση. Σε βαθμό μάλιστα πρωτάκουστο για τους λαούς της Ευρώπης.